Yaprak dökümü misali, her giden ömrüne eklenir de gider
Eskitilmiş hatıralara gebedir sonbahar
ve insan en çok bu zamanlarda büyür derler
Temasında bile hüzün vardır
Kuşlar bile göçer, sen kalırsınBazen bir çözüm, dayanacak güç ararsın
Alkol ile yıkayıp da temizleyemediğin anılara
Bazen de göçen değil, kalan kuşlar çözüm olur
Unutamayan o ayık kafalara
Mesela seni kızdıran kötü anlar gelirse aklına
İşte o an kargalar gelsin gözünün önüne
Anıların üzerine saldıran, simsiyah ve yüzlercesi
Böylece kork düşünmekten, uzaklaş hemen günümüze
Yada seni tebessüm ettirecek güzel anılar gelirse aklına
Ki onlar anıların en tehlikelisidirYakalarlar seni en zayıf yerinden, anılarından, yaralarlar
İşte o an da kelebekleri düşün
düşlerin üzerine konan, ömrü tek gün olan, mavi benekli kelebekleri
yüzlercesi örtsün o güzellikleri, sarkamasın düşlerin ertesi güne
hatırlayacaksan kargaları hatırla, kelebekleri sev sen yine
onlar uçsun bir müddet senin gökyüzündeve unutma ki;
panzehri birinde saklı olan, iki kişilik bir hastalıktır hatırlamak
ve unutma ki;
yerine gelince de bir lanettir,
şimdi ayrı ama bir zamanlar aynı seven o gönüller için unutamamak...
